ถึงแม้จะไม่ได้ไปท่องเที่ยวที่ไหนไกลๆ.... แต่การมีกิจกรรม ที่สร้างความสัมพันธ์กัน ก็ทำให้ครอบครัวเรามีความสุขได้อย่าพิเศษสุด..... เพราะในช่วงอื่นๆ คงจะหาได้ยาก ที่จะได้หยุดพักผ่อนอยู่ที่บ้าน...ร่วมกันเเป็นช่วงเวลานานๆ อย่างนี้
....................
งานฤดูหนาว :
ปีนี้เ เช่นเคยที่พวกเรา 4 คน จะไปเที่ยวงานฤดูหนาว ที่จัดขึ้นในช่วงราวๆ นี้ของแต่ละปี...สิ่งที่ต้นน้ำและดาวเหนือ ชอบมากเป็นพิเศษ ก็คือ การรอคอยที่จะได้เล่นของเล่น โดยเฉพาะรถบังคับวิทยุ และมอเตอร์ไซด์สำหรับเด็ก (ซึ่งปีนี้ดาวเหนือไม่ได้ขี่ เนื่องจากตัวโตมากแล้ว ....เดี๋ยวรถเขาจะพัง)...... ทั้งดาวเหนือ/ต้นน้ำ ถึงกับยอมทำตัวเป็นเด็กดี และเชื่อฟังคำสั่งทุกๆ อย่างที่แม่หนิง และพ่อใหญ่บอก เพื่อจะได้ไปเล่นของเล่น ในงาน...........ของเล่นอีกอย่างหนึ่ง ที่ทุกคนชอบมาก ก็คือ การระบายสีตุ๊กายิปซั่ม...ซึ่งปีนี้เด็กๆ ระบายกันคนละหลายตัว (รวมทั้งพ่อกับแม่ด้วย) ปีนี้ไปเล่นที่ บูธของปูนซีเมนต์.......
และที่พ่อ/แม่ จะชอบเป็นพิเศษ คือบูธของกรมวิชาการเกษตร เพราะพวกเราชอบจัดสวน โดยเฉพาะสวนครัว ที่แม่หนิงชอบมาก.....
เด็กก็ดูเหมือนจะตื่นเต้น ที่ได้เห็นสัตว์เลี้ยงต่างๆ เช่น หมู ไก่ (ต้นน้ำชอบสัตว์มาตั้งแต่เล็ก).......และปีนี้ก็ได้ของขวัญพิเศษจากบูธ.. คือ ซุ้มที่ทำจากฟางข้าวและไม้ยูคา ..... ซึ่งได้เอามาจัดซุ้มที่บ้านต่อ....ก็เล่นเอาซะเมื่อยล้า ไปเลยทีเดียว.......
........................................................................................................
ไหว้พระรับปีใหม่ :
ช่วงเทศกาล ส่งท้ายปีเก่า-ต้อนรับปีใหม่ ปีนี้ ไม่ได้ออกนอกเขตลำปางเลยปีนี้มีโอกาสไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และไว้พระอยู่ 2 แห่ง คือ เริ่มจากการไปไหว้เสาหลักเมือง ของลำปาง....ซึ่งปีที่แล้วทั้งปีไม่ได้เข้าไปสักการะ .... ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ที่จะให้พวกเราอยู่ลำปางอย่างมีความสุข แ่งที่สอง ก็คือ วัดพระธาตุจอมปิง ที่เกาะคา ...ที่พวกเรายังไม่เคยได้ไปสักการะเลย ทั้งที่อยู่ลำปางมาเกือบจะ 5 ปีแล้ว...
พอได้ไปก็ทำให้รู้สึกสบายใจ ที่ได้ไปสักการะพระธาตุ (เวียนเทียน 3 รอบ) และไปชมเงาพระธาตุกลับหัว...ซึ่งที่นี่เปิดให้เข้าได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ก็สร้างความประทับใจให้ทุกๆคนอย่างมาก.....และที่เพิ่งรู้ว่าชุมชน เกือบตลอดเส้นทางไปวัดพระธาตุจอมปิง ล้วนจะปลูกส้มโอ กันเกือบทุกบ้านอย่างน้อยๆ ก็บ้านละ 1-2 ต้น, พวกเราก็คิดว่า น่าจะเป็นความสามารถของผู้นำชุมชนอย่างมาก ที่ทำให้ชุมชนปลูกไม้ผล ที่เป็นสินค้าของชุมชนได้กันพร้อมหน้าอย่างนี้ ...สร้างชื่อให้ชุมชนด้วย...และที่สำคัญ พวกเราลองมาแล้วว่าส้มโอที่นี่หวาน ไม่แพ้ ส้มโอนครปฐมเลยที่เดียว (จากการสุ่มตัวอย่างมา 1 ลูก ราคาลูกละ 10 บาท, ที่แม่ค้านำมาขายในวัดพระธาตุจอมปิง นั่นแหละ)
..................................................
click ชื่อเรื่อง เพื่อ link ดูภาพประกอบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น